YARGITAY 9. HUKUK DAİRESİ

Tarih: 15.05.2019 Esas: 2016/3504 Karar: 2019/11085

Fazla Mesai Karşılığı Serbest Zaman Kullandırma

Özet:

Davalı vekili cevap dilekçesinde davacının yaptığı fazla mesailerin karşılığı olarak serbest zaman kullandığını savunmuş, bilirkişi ve mahkeme tarafından mesai karşılığı serbest zaman kullandırma savunması belgelendirilmediği gerekçesi ile bu savunmaya itibar edilmemişse de; temyiz dilekçesine ekli davacı imzasını taşıyan fazla mesai karşılığı serbest zaman kullandırma belgelerinin borcu ortadan kaldırıcı özelliği ve yargılamanın her aşamasında sunulabilmesi nedeni ile sözü edilen belgelerin bir değerlendirmeye tabi tutularak oluşacak sonuca göre fazla mesai alacağı talebinin yeniden değerlendirilmesi için kararın bozulması gerekmiştir. 

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI 

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının dava konusu işyerinde 01.03.1999-15.02.2013 tarihlerinde çalıştığını, çalıştığı süre boyunca mesai saatleri dışında fazla çalışma yaptığı ve bu nedenle geriye doğru 5 yıllık dönemin fazla çalışma ücretlerinin talep edildiğini beyanla fazla mesai alacağının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının, davalı bankada 01.03.1999-15.02.2013 tarihlerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin 15.02.2013 tarihinde feshedildiğini, davacının ibraname ile fazla çalışma ücretlerini aldığını, fazla çalışma yapacak olan personelin birim yöneticisine bildirmesi gerektiğini, davacının birim yöneticisi bilgisi altında 03.06.2011-1.03.2012 tarihlerinde fazla çalışma yaptığı ve bu dönem çalışmaları için 104 saat telafi edici dinlenme izni kullandırıldığını, bu nedenle fazla mesai ücreti talep edemeyeceğini, 13.08.2012 tarihinde yenilenen sözleşmesinde de bir yıl 270 saate kadar yapılan çalışmaların 270 saate dahil olduğunu ve bu nedenle 90 gün 270 saati aşan fazla çalışma ücretlerinin hesaplanabileceğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekili cevap dilekçesinde davacının yaptığı fazla mesailerin karşılığı olarak serbest zaman kullandığını savunmuş, bilirkişi ve mahkeme tarafından mesai karşılığı serbest zaman kullandırma savunması belgelendirilmediği gerekçesi ile bu savunmaya itibar edilmemişse de; temyiz dilekçesine ekli davacı imzasını taşıyan fazla mesai karşılığı serbest zaman kullandırma belgelerinin borcu ortadan kaldırıcı özelliği ve yargılamanın her aşamasında sunulabilmesi nedeni ile sözü edilen belgelerin bir değerlendirmeye tabi tutularak oluşacak sonuca göre fazla mesai alacağı talebinin yeniden değerlendirilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç: 

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.